Kapanış.
Beynimi tekrar rafa bıraktım.
Umduğum kadar kötü bir gün değidi aslında. Ya da ben henüz öyle zannediyorum.
Uğruna sıkıntılardan sıkıntı beğendiğimiz sınavın güzel geçmesi bir garipti. Hiç sallamadığım kimi durumların içime sıkıntı olması ise bir başka garip.
Yüreğimize sıkıntı veren güzellikler var bugün onu farkettim. Tezat biliyorum. Yüreğinize sıkıntı veren güzellikleri farkettiğinizde yerlerini yeni sıkıntılara bırakmalarının literatürdeki adı zaten hayat.
Üniversite bu hayatın en koyu noktalarından biri sanırım. Sınav, stres, dedikodu, aşk, acı, hüzün, cinsellik, korku...
Üç noktalı ilk cümlem. Anlaşılan yükü çok ağır. Düşünmeden üç nokta koyduğuma göre.
Üniversitede insanların kaderine yön veren çok fazla etken var. Dilime sakız ederim gibi geliyor. Çok malzeme var. Hele ki 3 bitmek üzereyse. Son yıla merdiven dayadıysanız.
Ama böyle yoğun bir günün ardında böylesine fahişe bir konuya dalacak kadar çıldırmış değilim.
Bugünlük bu kadar yeter sevgili kader, al beni.
...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder